Dżem z dyni,

pół kilo dyni (ewentualnie cukinii)
szklanka cukru
laska cynamonu, lub łyżeczka cynamonu w proszku
łyżka stołowa agaru
szczypta życzliwości


można dołożyć sproszkowane goździki lub imbir


Pokrojona w duże kawałki dynie zagotować z cukrem (pół szklanki) i cynamonem aż zmięknie, odlać wodę, zmiksować dodać cukru agaru i znowu gotować, rozlać do słoiczków, zakręcić szczelnie, odwrócić denkiem do dołu żeby sam się "zamknoł".
Zostawić do ostygnięcia. Dzięki agarowi odtrzymaliśmy dyniową galaretkę.

Pozostała po gotowaniu dyni wodę można dodać do herbaty.

Przetwór z cukini i mądrości Babci Julki

Babcia mojego M. to niezwykła istota z pradawnego świata wiejskiego... który odszedł i w swej pięknej samowystarczalnej formie już nie powróci...


Staram się więc od tej przemiłej staruszki wykraść ze wspomnień jak najwięcej nauki. Chciałabym choć kawałeczek tej przestrzeni, odtworzyć kiedyś w nowej formie. Najbardziej fascynuje mnie to, że ludzie jeszcze 50 lat temu potrafili być samowystarczalni.

Babcia Julka była Miała swoje zagony szklarnie z pomidorami i mnóstwo warzyw, duże pole orne. Nie była to idylla z TV. Ale człowiek przez całe życie od dziecka po starca uczony był przez bliskich i naturę jak zapewnić sobie do życia wszystkie niezbędne rzeczy:

• Żywność - ogrody pełne korzeni marchwi , pietruszek, buraków, selerów; psianek pomidorów, papryk ogórków; liści sałat, pietruszki, roszpunki i przewspaniałych owoców, których odmian gatunków już nie widać nigdzie np białej porzeczki.
• Schronienie - Babci Julki mąż wybudował jej dom dwie stodoły , pomieszczenia gospodarcze, szklarnie (M mi też zbudował teraz czeka go cała reszta:) "jak sobie pościelesz tak się wyśpisz"
•  Życzliwość "jak Kuba Bogu tak Bóg Kubie" "Gość w dom Bóg w dom" - sąsiedzka pomoc i jej wartość była ceniona więcej nad pieniądze, zamiast niego królował barter - bezgotówkowa wymiana usług i towarów
• Miłość aż po grób:) Babcia powtarzała że prawdziwy mężczyzna to taki który pracuje od 6 do 6, jej mąż tak miał chociaż nigdy nie pracował na etacie:) ciekawe czy M. da się tak wychować:) No i rodzina - Babcia była tak miła i kochana, że teraz wszystkie jej dzieci mieszkają blisko (na pietrze i obok) i cały czas się nią opiekują i wiozą na wycieczki i chociaż ma 70pare latek to każdy przychodzi do niej po rade.

Babcia Julka jest bogata. Pomimo, żyje z renty rolniczej codziennie gotuje smaczny obiad, którym się z kimś dzieli,ma kilkaset złotych renty a tak się potrafi gospodarować że na każdy ślub wnuka daje mu 1500 zł.
Jak dla mnie szacun. Nie dlatego, że robi wielkie prezenty, ale za to że ma wielkie serce i umie się tak gospodarować.

Zazdroszczę jej trochę tego wolniejszego życia, chociaż gdy bym nie miała tej perspektywy co teraz , okrywanie drzewek na zimę, które planuje  już od miesiąca nie było by takie fascynujące.

Babcia mówi, że trudno było ale lepiej niż teraz.Tempo życia wyznaczały pory roku. A ludzie nie chorowali na raka i zawsze mieli warzywa. Kopczykując je, susząc, przetwarzając umiejętnie potrafili sobie zapewnić sami pożywienie na cały rok.
BYLI WOLNI!

 Troszkę ich wolności uszczknęłam sobie dzisiaj, ten mój skrawek to słoik drzemu z cukini, który w mroźny zimowy wieczór zjem z naleśnikami nie musząc myśleć o wyjściu do sklepu po kolacje.

Jeam z cukini:
Kilka szklanek pokrojonej cukini którą dostałam barterowo (akurat za kolaż fotografii)
2 łyżki octu jabłkowego, który kiedyś mam nadzieje zrobię sama
pół szklanki cukru zajuchconego
szczypta soli
kora cynamonowa
goździki

Do gotującej się wod y dodaj ocet i cukinie korę, goździki  kiedy wygotuje się na rozchodzące od łupiny kawałeczki, odlewamy wodę i odrywamy twardą skórkę, cukinie miażdżymy w dłoniach wrzucamy do garnka zasypujemy cukrem, dolewamy pół szklanki wody i gotujemy, nalewamy do słoików.


To jest przepis mój nie Babci Julki, ale dziękuję jej w tym miejscu za inspirację:)

JULCIA, RZĄDZISZ!